Herfst-bergwandelreis

Hier hebben wij naar uitgekeken. We kwamen om half vier ons terrein Het Ravensbos oprijden en daar stond de reiscommissie ons al op te wachten. Wij kregen een mooie zak met inhoud en dat geeft je meteen al een goed gevoel. Daarna gezellig met een paar vrienden wat gedronken in de zon. Om 20.30 uur was de opening.

Bij Aken kleurde de lucht al mooi rood; het beloofde een mooie dag te worden. 's Middags rond drie uur kwam iedereen de camping in Z-Duitsland oprijden; meteen de stoeltjes weer naar buiten en nog even genieten van het zonnetje.

Vlak voor ons vertrek uit Sulzberg hoorden we dat Anneke en Ton met een kapotte auto op de Fernpas stonden, dus wij konden het rustig aan doen. Eerst was het wat mistig, maar al snel scheen de zon. Aan het eind van de Fernpas een broodje gegeten en even later reed Ton met een andere auto voorbij. Zijn eigen auto kwam langs op een auto-ambulance. Om half drie arriveerden wij in Tschierv: het was een sprookje, dus snel de pootjes uit en weer buiten genieten.

Het weer was stralend, de zon al warm, hel blauwe luchten en de stemming zat er al goed in. We passeren Alp da Munt (2.210 m) en onze eerste rustpauze is bij Lej da Juata: een mooi plekkie!

Het was fantastisch: woorden schieten te kort om ons gevoel weer te geven. We worden daarom maar stil bij het zien van zoveel moois.

De tocht begon stijgend in het bos, maar al snel kwamen we bij een open vlakte. Uit alle rugzakken kwamen verrekijkers tevoorschijn en turen maar! Op de zonhelling signaleerden we een aantal gemzen.

Precies om 12.00 uur bereiken we het kruis en dus de top: Piz Terza (2.909 m). Ton "gratuliert" iedereen en trakteert op het bekende en lekkere kruidenbittertje. Everyke had een leuk plaatsje uitgezocht op een grenspaal: met het rechterbeen in Zwitserland en het linkerbeen in Italië.

De autorit naar de pas was romantisch, mooi, steil, met goudgele lariksen en groene dennenbomen. Op de achtergrond besneeuwde toppen. Om 15.00 uur kwam met de sluiting een eind aan een onvergetelijke vakantie: veel te kort, maar toch beter kort, dan helemaal niet! De reiscommissie was tevreden over ons en wij zijn tevreden over de reiscommissie; we waren een leuke groep, die als het nodig was, de ander de helpende hand bood.