N.C.C. tocht; Druiven plukken aan de Moezel. 6 - 15 oktober 2002 Op de zondag dat wij vertrokken naar het verzamelpunt op ons NCC terrein te Valkenburg liet het weer zich van de positieve kant zien. De opening van de tocht was om 18.00 uur en onder het genot van een hapje en een drankje was dit een ideale gelegenheid om met de andere 27 deelnemende equipes kennis te maken. (klik op een foto voor een vergroting)




Maandagmorgen als één der eersten vertrokken om 11.00 uur met uiteraard vol goede voornemens de uitgereikte route in zijn geheel te volgen. Start ( zet uw km.teller op 0) bij het bord "Goede Reis", echter het bord was reeds door "schurken" meegenomen. De duidelijke omschrijving zorgde dat wij de route al weer snel hadden opgepakt. Het was een geweldig mooie route door Zuid-Limburg, het natuurpark Hautes Fagnes, vervolgens door de Schnee Eifel door een glooiend heuvellandschap en bossen getooid in de meest uiteenlopende herfsttinten. Vanaf 15.00 uur arriveerden de equipes op camping Kueser te Bernkastel-Kues, waar wij de gehele week zouden verblijven. Als verrassing had de tochtcommissie, onder leiding van Manda de Wilde, een etentje georganiseerd in het camping-restaurant, zodat wij niet behoefden te koken.

Dinsdagmorgen een korte rondwandeling door het eeuwenoude, goed bewaarde stadje Bernkastel. Kues ligt aan de andere kant van de rivier. Deze wandeling was o.l.v. mevrouw Schmidt, een dochter van een oud-NCC lid, die al meer dan 25 jaar in Duitsland woont. Zij vertelde alles over de geschiedenis, de vakwerkhuizen, de fontein enz. Woensdag was onze eerste kennismaking met het Weingut "Klosterhof" te Siebenborn voor de wijnproeverij. Dit weingut is vroeger een werkklooster geweest van de Zisterzienserabdij in Himmerod, maar is reeds vele jaren in bezit van de familie Melsheimer.Mevrouw Melsheimer is het zusje van mevrouw Schmidt, dus ook een ervaren NCC-er, zelfs JKC-er, kon de buschauffeur toe bewegen een ritje door de wijnbergen te maken, waarbij mevrouw Melsheimer ons het één en ander over de wijnbouw vertelde. Hierna een rondleiding door de eeuwenoude wijnkelders met de originele houten vaten, de persen en de stokerij. Bij de wijnproeverij kregen wij zes verschillende soorten wijn te proeven, van zoet tot droog. Dat ieder een keus kon maken vertaalde zich in het vele bestellen van dozen wijn om mee naar huis te nemen. Of zouden deze toch op de camping genuttigd worden de komende dagen? Donderdag via een schitterende route langs de Moezel naar Trier, alweer o.l.v. mevrouw Schmidt. Onderweg vertelde zij allerlei wetenswaardigheden, passeerden wij leuke plaatsjes, waarbij de buschauffeur zich door de nauwe straatjes worstelde. Hoog in de wijnbergen verraste Manda ons op koffie, konden wij de benen even strekken en werden toch een beetje benauwd van de steile hellingen vlak langs de weg. In Trier reed de bus eerst nog een rondje, kregen wij uitvoerige uitleg over de Thermen, Het Amphitheater, het Landesmuseum en de Porta Nigra . Vrijdags, eindelijk was het dan zo ver, daar waren wij toch voor gekomen: Druiven plukken aan de Moezel. Er was zoveel animo bij de deelnemers, dat er een ochtend- en een middagploeg gevormd moest worden. Eerst de uitleg over hoe en wat, vooral geen snoeischaar tussen de druiven laten vallen in de emmer. Dit had vorig jaar een wijnpers gekost. Daarna naar de helling. Ondanks de waarschuwing niet in je vingers te knippen lukte dit een aantal toch. Maar ook hiervoor was gezorgd. Wij hadden onze eigen verpleegster bij ons. Anneke, de vrouwelijk helft van het assistentenechtpaar, was op alles voorbereid en na vakkundig verbonden te zijn kon ieder weer verder plukken. Zo rond koffietijd kregen wij van de eigenaar een lekker glaasje wijn en om 12.30 uur was het einde werktijd en gingen wij terug naar het Weingut, waar een heerlijke lunch van Sauerkraut mit Schweinebraten ons wachtte.


De volgende dag wederom een bustocht, ditmaal richting Koblenz. Onderweg koffie in Beilstein, een piepklein wijndorpje met een mooie kerk. In de kerk een beeld van de "Schwarze Madonna" die naar overlevering naar deze streek was overgebracht door Spaanse soldaten. In Cochem, dat in de loop der jaren wel erg toeristisch is geworden, een uurtje vrij om te shoppen.Het hoofddoel van deze dag was Burg Eltz, merkwaardig genoeg diep in een dal aan de oever van het riviertje de Eltz. Een prachtig nog nooit verwoest kasteel, mede te danken aan de instelling van de vroegere landheren, die altijd de goede kant kozen, zo werd ons verteld door een Vlaamse gids. Ook op zondag hield het niet op. Een boottocht van Bernkastel naar Traben Trarbach en terug. Wij werden zelfs bij de camping opgehaald. In Traben Trarbach een uitzonderlijke lunch in een bijzonder origineel restaurant, genaamd "Alte Zunftscheune" in principe een oude opslagplaats, maar nu haast een museum met allerlei oude gebruiksvoorwerpen. Ook op deze tocht werden wij vergezeld door mevrouw Schmidt, die ons onderweg weer allerlei informatie gaf.





Maandag was de laatste dag. Iedereen maakte zich klaar voor vertrek. Om 16.00 werden de vlaggen gestreken en was een prachtge tocht ten einde. Tekst: Loek Molmans Foto’s: Doede Boelstra

N.C.C. tocht; Druiven plukken aan de Moezel.

6 - 15 oktober 2002