Herfstbergwandelreis   -  Adembenemend!!

22 - 28 oktober, Tschierv - Zwitserland.

Het is alweer 12 jaar geleden dat we een herfstvakantie in Tschierv doorbrachten. De verwachtingen zijn weer hoog gespannen. Welke tochten zullen we nu lopen? Zal er veel sneeuw liggen? Wat voor weer zal het zijn? Allemaal vragen waarop we graag een antwoord willen.

Aangezien we ook de eerste 2 weken meegemaakt hebben (fantastische weken met prachtige wandelingen) rijden we zaterdag 22 oktober vanuit Pontresina naar Tschierv. We rijden ook langs Zernez (standplaats 1^e week). Vandaag is het een reisdag en morgen komen er ook nog enkele equipes aan dus een weekend om uit te rusten. Het weer heeft ook een dipje.

Na de opening is er kampvuur met glühwein, warme chocolademelk en meer lekkers. De tochten beginnen maandag. De natuur is overweldigend. De lariksen goudgeel tot oranjegoud. De bergkammen en -hellingen besneeuwd, de lucht blauw en de zon doet z’n uiterste best.

Ton Keijzer weet iedere dag weer een prachtige tocht voor te bereiden, al naar gelang de weersomstandigheden en gesteldheid van sneeuw en ondergrond (gladheid). Niet alle doelen worden bereikt, dat is jammer maar dat moeten we accepteren. De veiligheid van de groep is belangrijker dan de top. Een reden om nog eens terug te komen. Voor donderdag staat een bijzondere tocht op het programma:

Met de auto naar Minschuns (2130 m), via Alp da Munt (2210 m) en Fuorcla Funtana da S-charl (2400 m) afdalen naar Alp Astra (2135 m) en vervolgens klimmen door ongebaand gebied naar PIZ AMALIA (2918 m). De heenweg houdt in, 1053m klimmen en 265m dalen. De terugweg is het tegenovergestelde hiervan. Het weer doet mee dus de wekker gaat om 05.00 uur. Vertrek om 06.00 uur. Het is nog donker. Lopen in het donker is heel speciaal. Langzaam komen de bergkammen tot leven wanneer de lucht gaat kleuren, fantastisch. Na de 1e pauze lopen we omhoog in ongebaand gebied, de helling is steil en het is zwaar. We stijgen 400 m in een uur. Er staat veel uitgebloeide edelweiss. Later lopen we door de sneeuw, over pollen, randjes en gruishellingen. Je moet blijven opletten. Er ligt steeds meer sneeuw.

Het laatste stuk lopen we door kniediepe sneeuw tussen grote rotsblokken over een gruis ondergrond. Best zwaar! Maar om 12.00 uur zijn we op de top, iedereen is blij. Maar ook de klim was adembenemend, dus we moeten toch eerst even bijkomen alvorens te kunnen genieten. Het is heerlijk weer, het uitzicht is werkelijk schitterend, dus we nemen een flinke pauze.

Er worden vele foto’s genomen en de sfeer is ontspannen. PIZ AMALIA 2918 m boven de zeespiegel! Aan alles komt een einde dus ook aan Piz Amalia. Heel voorzichtig en geconcentreerd beginnen we weer te dalen. Uitglijden is géén optie hier. Als het gevaar geweken is kunnen we nog lekker dollend door de kniediepe sneeuw omlaag rennen. Even lachen en ontspannen. Daarna volgt de lange weg terug, dalend, stijgend en weer dalend. Om 16.00 uur zijn we terug bij de caravans. Moe maar voldaan. Een douche is nu meer dan welkom en een biertje ook. Het was een fantastische tocht, een dag om nooit te vergeten.

De laatste dag maken we als afsluiting nog een tocht naar de Rötelspitze (3025 m) in Italië.[foto 6] Het uitzicht is weer adembenemend. Je raakt niet uit gefotografeerd.Men kan zelden zó ver kijken als deze dag, horen we later via de Zwitserse tv.

Bij de sluiting krijgt een ieder een diploma/oorkonde uitgereikt voor de beklimming van Piz Amalia en/of  Rötelspitze. Het was een fantastische week met een overweldigende natuur en prachtig weer. Het is jammer om weer naar huis te gaan. Zal het een volgende herfst weer zóóó mooi zijn? Wie zal het weten. Wat ik wel zeker weet is dat ik hier, als de gezondheid het maar enigszins toelaat, weer terugkom en dat moet niet weer 12 jaar duren!!

Wat een club hè, die NCC, want zonder Anneke en Ton Keijzer hadden we nooit zulke grandioze tochten gemaakt. Anneke en Ton bedankt!

Jos Vink