NCC herfstreis, oktober 2008
In week 1 kwam de groep bijeen in Campitello, in de Italiaanse Dolomiten. De eerste reizigers reden nog met sneeuw en kwamen op een witte camping terecht. De latere arriveerders konden zich geen "Wintereinbruch" voorstellen maar zagen rondom de camping wel nog overal de witte toppen.
Er werden Dolomitenverkenningen uitgevoerd op vele manieren: te voet over bergpaden en over klettersteigs, op de fiets, met de auto over de passen enz. Vele grenzen werden verlegd en menig (angst) zweetdruppeltje viel in de klettersteig. Trouwens het lopen over paden met sneeuw en ijs was soms ook een hachelijke zaak. De inlooptocht werd meteen een vuurdoop. Maar wel een mooie!
Ook in de tweede week was het weer: wandelen en genieten in de bergen. Jammer dat er wat valpartijen waren en ook waren er wat zieken.
Er werd een Waalweg gelopen. Langs een systeem van een uitgekiende waterhuishouding dat we ook al eens tijdens een reis in Zwitserland gezien hadden. De omgeving werd ook per fiets en openbaar vervoer verkend. Zo werd er genoten van de vele boomgaarden en fraaie vergezichten.
Het toetje was deze week met slagroom: met superweer werd een tocht naar de Rötlspitze gelopen. Een tocht naar een voor velen de eerste drieduizender over sneeuw met prachtig uitzicht op o.a. de Ortler.
De derde week deed de zon weer zijn uiterste best; de herfstkleuren waren fantastisch, het wild liet zich niet alleen horen maar liet zich ook af toe zien. Er werden mooie tochten gelopen over paden die veerden van de lariksnaalden. Over blokken, over sneeuw en over ijs.
De bergen zijn goed voor lichaam en ziel maar kunnen ook confronterend zijn. Dat bergen gevaarlijk zijn en dat we daarom altijd voorzichtig moeten zijn is weer tot menigeen doorgedrongen. En toch zullen we dat moeten blijven herhalen.
Het toetje was deze derde week ook weer lekker; weliswaar niet de drieduizender die Ton beloofd had, maar die niet kon vanwege gladheid en gevaar door sneeuw en ijs, maar een sneeuwbedekte pas op 2.800m. met een prachtig uitzicht. De meesten werden er stil van: zo mooi!
Uitgebreidere verslagen en heel veel meer foto’s vindt u op de website van Anneke en Ton Keijzer: www.bergenziel.nl
